Pages

Wednesday, 14 January 2015

పక్క రోజు ఒక అంటీ

మోహన్ పక్క రోజు ఒక అంటీ ని సెలెక్ట్ చేసుకున్నాడు. మోహన్ పక్క రోజు ఒక అంటీ ని సెలెక్ట్ చేసుకున్నాడు. ఆమెకి ఒక నలభయి నలభయి అయిదు సంవత్సరాల వయసు వుంటుంది. ఆమె పేరు ‘కాంత మని’. ఆమె చూడ దానికి చాలా చక్కగా ఉంది. అంత తెలుపూ కాదు అలా గని నలుపూ కాదు. ఆమె మొహం కల గల మొహం. పెదవులు నల్లగా వున్నా కసి గా వున్నాయి. ఆమె కళ్ళు పెద్దవి, నల్లగా వున్నాయి ఆమె కను గుడ్లు. ఆమె వొళ్ళు కాయ కష్టం చేసిన వొళ్ళు. గట్టిగా ఉంది. ఆమె పమిట తన రెండు బంతుల మధ్యలో చిక్కు కుని సల్లు పెద్ద పెద్ద ఫుట్ బాల్ ల మాదిరి కని పిస్తున్నాయి.ఆమె నడుము దగ్గర మడత కూడా కండ పట్టి కసి గా ఉంది. ఆమె పొట్ట మధ్య లో సుడులు తిరిగి నట్టున్న బొడ్డు ని చూసిన వాడి కి ఆమె బొడ్డు నే దెంగాలి అనిపిస్తుంది. అది అంత వెడల్పుగా, లోతుగా ఉంది. ఆమె బలిసిన పిరుదులు, పిక్కలు ఉలితో కొట్టినా వెనక్కి రావాల్సిందే అన్నంత గట్టిగా ఉంది. ఆమె నడుస్తున్నప్పుడు బరువుగా, స్ట్రాంగ్ గా కదులు తున్నాయి ఆమె పిరుదులు. ఆమెని ఒక అందమయిన రూం లోకి తీసుకెళ్ళిన మోహన్ అక్కడ వున్న హంస తూలికా తల్పం లాంటి డబల్ కాట్ బెడ్ మీద కూచోపెట్టి తను బాత్ రూం లోకి వెళ్ళాడు మొహం కడుక్కు వద్దామని. మోహన్ బాత్ రూం లోకి వెళ్లి వచ్చే లోపల ఆమె తన గుడ్డలు అన్నీ తీసి వేసి ఆ బెడ్ మీద వెనక్కు ఆనుకుని కూచునింది. తన వుపస్తు కనిపించ కుండా ఒక కాలిని పయికి లేపి తన చేతులు రెండూ తల వెనక్కి పెట్టి కూచుంది. ఆ ఫోస్ లో ఆమె సల్లు వనక్కి లాగి పెట్టినట్టు పయికి లేచి వాటి మీద వున్న నల్లని ముచికలు సీలింగ్ చూస్తున్నాయి.
మోహన్ బాత్ రూం లో నుంచి బయటికి వచ్చి ఆమెని చూసి ఒక్క సారిగా షాక్ అయ్యాడు. ఆమెకి వివరించి చెప్పి ఆమె చేత గుడ్డలు కట్టించి ఎదురుగా కూచో పెట్టుకుని ఆమె కధ చెప్పించ డానికి అతనికి ఒక అర గంట పట్టింది. ఈ అర గంట లో ఆమె రూం సర్విస్ ని పిలిపించుకుని విస్కీ, సిగరెట్స్, స్నాక్స్ తెప్పించుకుని ఒక పెగ్ ఫిక్స్ చేసుకుని దానిని గుటక వేస్తూ సిగరెట్ వెలిగించుకుని ఒక దమ్ము లాగి అతనికి తన కధ వివరించ సాగింది.
‘కాంతామని’ అడివిలో వుండే ఒకా నొక పల్లె లో పుట్టింది. ఆమె తల్లి తండ్రులకి ఆమె ఒక్కత్తే కూతురు. ఆమె చిన్నప్పటి నుంచి ఆ అడవిలో ని స్వచ్చ మయిన వాతావరణం లో పెరిగిన దాని వాళ్ళ చాలా ఆరోగ్యం గా, అందం గా వుండేది. ఆమె తల్లి తండ్రులు ఆ అడవిలో దొరికే ఎండు కట్టెలు, కుంకుడు కాయలు, పండ్లు, ఆకు కోరలు ఇంకా రక రకాలయిన అడవి తల్లి వరాలయిన ఔషధాలు దగ్గరలో వుండే సంతకి తీసుకు వెళ్లి అమ్ము కుని ఆ వచ్చిన దానిలో కొంత తమ తిండి కోసం ఖర్చు పెట్టు కుని కొంత తమ కూతురికి చదువు చెప్పించ టానికి ఖర్చు పెట్టె వాళ్ళు. ఆ వూరిలో అయిదవ తరగతి వరకు వుండేది.
దాని తరువాత చదవాలి అంటే అక్కడికి ముప్ఫయి కిలోమీటర్ల దూరం లో వున్న టౌన్ కి వెళ్లి చదవాల్సిందే. ఆ విధం గా పదవ తరగతి వరకు చదివింది కాంతామణి. పదవ తరగతి వరకు చదివిన వాళ్ళు ఆ వూరిలో ఎవ్వరూ లేరు. అలా చదివిన కాంతామని ఆ పయి చదువులకి ఇంకా దూరం వెల్ల లేక ఇంటి లో నే వుండి ఏమి చెయ్య లో తెలియక గోళ్ళు గిల్లు కుంటూ వున్న కాలం లో వచ్చాడు ఆ వూరికి ఒక గవర్నమెంట్ ఆఫీసర్. పేరు శేఖర్. అతను చేయ బోయే పని ఆ అడవిలో వుండే అద్భుత మయిన వృక్ష, జంతు, ఖనిజ సంపద గురించి ఒక థీసిస్ రాసి గవర్నమెంట్ కి రిపోర్ట్ ఇవ్వడం. అతని వయసు ఇరవయి అయిదు లోపే. అతని తండ్రి పలుకు బడి వల్ల అతనికి ఇష్టమయిన ఆ డిపార్టమెంట్ లో చదువు అయిపోయిన వెంటనే ఆ వుద్యోగం వచ్చింది. అతని బస ఆ వూరిలో వుండే గవర్నమెంట్ గెస్ట్ హౌస్. అతను రావడం అయితే ఆ వూరికి వచ్చాడు కాని ఆ అడవిలో ఎటు వెళ్తే ఏమి వస్తుందో తెలియక కొన్ని రోజులు ఇబ్బంది పడ్డాడు.
అతని అవస్థ గమనించిన ఆ వూరి కారణం కాంతామణి ని అతనికి తోడు పంపించాలి అనుకున్నాడు. కాంతామణి అయితే కొంచెం చదువు కున్నది, అతనికి ఏదయినా హెల్ప్ చేస్తుంది అనుకున్నాడు కారణం. అదీకాక ఆమె తన తల్లి తండ్రులతో ఆ అడివి అంతా చాలా సార్లు తిరిగి ఉండడంతో ఆ దార్లు అవీ ఆమెకి కొట్టిన పిండి. ఆమె తల్లి తండ్రులని ఒప్పించి ఆమెని అతనితో ఇచ్చి పంపించాడు ఒక రోజు. శేఖర్ కి ఆమెని చూసిన వెంటనే చాల మంచి అభిప్రాయం కలిగింది. చాలా బాగుంది అనుకున్నాడు. శేఖర్ ఆమెని మొదటి రోజు మంచి మంచి ఔషద మొక్కలు దొరికే చోటికి తీసుకుని వెల్ల మన్నాడు. వారిద్దరూ గవర్నమెంట్ అతనికి ఇచ్చిన జీప్ వేసుకుని ఆ అడవి లోకి పయన మయ్యారు ఒక రోజు ప్రొద్దున్నే.
(ఇంకా వుంది) నలభయి అయిదు సంవత్సరాల వయసు వుంటుంది. ఆమె పేరు ‘కాంత మని’. ఆమె చూడ దానికి చాలా చక్కగా ఉంది. అంత తెలుపూ కాదు అలా గని నలుపూ కాదు. ఆమె మొహం కల గల మొహం. పెదవులు నల్లగా వున్నా కసి గా వున్నాయి. ఆమె కళ్ళు పెద్దవి, నల్లగా వున్నాయి ఆమె కను గుడ్లు. ఆమె వొళ్ళు కాయ కష్టం చేసిన వొళ్ళు. గట్టిగా ఉంది. ఆమె పమిట తన రెండు బంతుల మధ్యలో చిక్కు కుని సల్లు పెద్ద పెద్ద ఫుట్ బాల్ ల మాదిరి కని పిస్తున్నాయి.ఆమె నడుము దగ్గర మడత కూడా కండ పట్టి కసి గా ఉంది. ఆమె పొట్ట మధ్య లో సుడులు తిరిగి నట్టున్న బొడ్డు ని చూసిన వాడి కి ఆమె బొడ్డు నే దెంగాలి అనిపిస్తుంది. అది అంత వెడల్పుగా, లోతుగా ఉంది. ఆమె బలిసిన పిరుదులు, పిక్కలు ఉలితో కొట్టినా వెనక్కి రావాల్సిందే అన్నంత గట్టిగా ఉంది. ఆమె నడుస్తున్నప్పుడు బరువుగా, స్ట్రాంగ్ గా కదులు తున్నాయి ఆమె పిరుదులు. ఆమెని ఒక అందమయిన రూం లోకి తీసుకెళ్ళిన మోహన్ అక్కడ వున్న హంస తూలికా తల్పం లాంటి డబల్ కాట్ బెడ్ మీద కూచోపెట్టి తను బాత్ రూం లోకి వెళ్ళాడు మొహం కడుక్కు వద్దామని. మోహన్ బాత్ రూం లోకి వెళ్లి వచ్చే లోపల ఆమె తన గుడ్డలు అన్నీ తీసి వేసి ఆ బెడ్ మీద వెనక్కు ఆనుకుని కూచునింది. తన వుపస్తు కనిపించ కుండా ఒక కాలిని పయికి లేపి తన చేతులు రెండూ తల వెనక్కి పెట్టి కూచుంది. ఆ ఫోస్ లో ఆమె సల్లు వనక్కి లాగి పెట్టినట్టు పయికి లేచి వాటి మీద వున్న నల్లని ముచికలు సీలింగ్ చూస్తున్నాయి.
మోహన్ బాత్ రూం లో నుంచి బయటికి వచ్చి ఆమెని చూసి ఒక్క సారిగా షాక్ అయ్యాడు. ఆమెకి వివరించి చెప్పి ఆమె చేత గుడ్డలు కట్టించి ఎదురుగా కూచో పెట్టుకుని ఆమె కధ చెప్పించ డానికి అతనికి ఒక అర గంట పట్టింది. ఈ అర గంట లో ఆమె రూం సర్విస్ ని పిలిపించుకుని విస్కీ, సిగరెట్స్, స్నాక్స్ తెప్పించుకుని ఒక పెగ్ ఫిక్స్ చేసుకుని దానిని గుటక వేస్తూ సిగరెట్ వెలిగించుకుని ఒక దమ్ము లాగి అతనికి తన కధ వివరించ సాగింది.
‘కాంతామని’ అడివిలో వుండే ఒకా నొక పల్లె లో పుట్టింది. ఆమె తల్లి తండ్రులకి ఆమె ఒక్కత్తే కూతురు. ఆమె చిన్నప్పటి నుంచి ఆ అడవిలో ని స్వచ్చ మయిన వాతావరణం లో పెరిగిన దాని వాళ్ళ చాలా ఆరోగ్యం గా, అందం గా వుండేది. ఆమె తల్లి తండ్రులు ఆ అడవిలో దొరికే ఎండు కట్టెలు, కుంకుడు కాయలు, పండ్లు, ఆకు కోరలు ఇంకా రక రకాలయిన అడవి తల్లి వరాలయిన ఔషధాలు దగ్గరలో వుండే సంతకి తీసుకు వెళ్లి అమ్ము కుని ఆ వచ్చిన దానిలో కొంత తమ తిండి కోసం ఖర్చు పెట్టు కుని కొంత తమ కూతురికి చదువు చెప్పించ టానికి ఖర్చు పెట్టె వాళ్ళు. ఆ వూరిలో అయిదవ తరగతి వరకు వుండేది.
దాని తరువాత చదవాలి అంటే అక్కడికి ముప్ఫయి కిలోమీటర్ల దూరం లో వున్న టౌన్ కి వెళ్లి చదవాల్సిందే. ఆ విధం గా పదవ తరగతి వరకు చదివింది కాంతామణి. పదవ తరగతి వరకు చదివిన వాళ్ళు ఆ వూరిలో ఎవ్వరూ లేరు. అలా చదివిన కాంతామని ఆ పయి చదువులకి ఇంకా దూరం వెల్ల లేక ఇంటి లో నే వుండి ఏమి చెయ్య లో తెలియక గోళ్ళు గిల్లు కుంటూ వున్న కాలం లో వచ్చాడు ఆ వూరికి ఒక గవర్నమెంట్ ఆఫీసర్. పేరు శేఖర్. అతను చేయ బోయే పని ఆ అడవిలో వుండే అద్భుత మయిన వృక్ష, జంతు, ఖనిజ సంపద గురించి ఒక థీసిస్ రాసి గవర్నమెంట్ కి రిపోర్ట్ ఇవ్వడం. అతని వయసు ఇరవయి అయిదు లోపే. అతని తండ్రి పలుకు బడి వల్ల అతనికి ఇష్టమయిన ఆ డిపార్టమెంట్ లో చదువు అయిపోయిన వెంటనే ఆ వుద్యోగం వచ్చింది. అతని బస ఆ వూరిలో వుండే గవర్నమెంట్ గెస్ట్ హౌస్. అతను రావడం అయితే ఆ వూరికి వచ్చాడు కాని ఆ అడవిలో ఎటు వెళ్తే ఏమి వస్తుందో తెలియక కొన్ని రోజులు ఇబ్బంది పడ్డాడు.
అతని అవస్థ గమనించిన ఆ వూరి కారణం కాంతామణి ని అతనికి తోడు పంపించాలి అనుకున్నాడు. కాంతామణి అయితే కొంచెం చదువు కున్నది, అతనికి ఏదయినా హెల్ప్ చేస్తుంది అనుకున్నాడు కారణం. అదీకాక ఆమె తన తల్లి తండ్రులతో ఆ అడివి అంతా చాలా సార్లు తిరిగి ఉండడంతో ఆ దార్లు అవీ ఆమెకి కొట్టిన పిండి. ఆమె తల్లి తండ్రులని ఒప్పించి ఆమెని అతనితో ఇచ్చి పంపించాడు ఒక రోజు. శేఖర్ కి ఆమెని చూసిన వెంటనే చాల మంచి అభిప్రాయం కలిగింది. చాలా బాగుంది అనుకున్నాడు. శేఖర్ ఆమెని మొదటి రోజు మంచి మంచి ఔషద మొక్కలు దొరికే చోటికి తీసుకుని వెల్ల మన్నాడు. వారిద్దరూ గవర్నమెంట్ అతనికి ఇచ్చిన జీప్ వేసుకుని ఆ అడవి లోకి పయన మయ్యారు ఒక రోజు ప్రొద్దున్నే.
(ఇంకా వుంది)

జీప్ లో పయన మయిన వారిద్దరూ ఒక అరగంట ఎగుడు దిగుడు గా వుండే ఆ అడవి లోని రోడ్ లో ప్రయాణించి వక దగ్గర ఆగి పొయ్యారు. ఇంక అక్కడి నుంచి లోపలి నడవాల్సిందే. శేఖర్ జీప్ లోని తన సామాన్లు తీసుకుని కాంతా మని వెనుకనే నడవ సాగాడు. కాంతామని ఆరోజు ముదురు ఆకు పచ్చ రవిక, పావడా వేసుకుని తన పొడవాటి జడని ముందు కేసుకుని చెంగు చెంగు న నడుస్తూ ఉంది. ఆమె నడకకి ఆమె ముందు ఎత్తులు ఎగేరేగిరి పడుతున్నాయి. శేఖర్ కి ఆ అడవిలో నడక అలవాటు అయ్యే దానికి కంత సేపు పట్టింది. అలా వారు ఒక గుబురుగా చెట్లు పెరిగి వున్న ఒక ప్రదేశానికి వెళ్లారు. అక్కడ చాలా మొక్కలు కూడా వున్నాయి. అవి చూసిన వెంటనే శేఖర్ కి చాల సంతోషం వేసింది.
‘కాంతామణి.. ఈ మొక్కలు ఎంత విలువయినవో నీకు తెలుసా’ అన్నాడు కాంతామణి ని చూస్తూ.
‘అవి విలువయినవేంటి సర్! వాటిని నేను చిన్నప్పటి నుంచి చూస్తున్నాను. చాల సార్లు మా కూరల్లో కూడా వొండి పెడుతుంది మా అమ్మ’ అనింది శేఖర్ ని చూస్తూ..
‘అయ్యో.. మీకు తెలియదు కాబట్టి అలా అనేసావు. వీటికి చాలా అరుదయిన రోగాలని నయం చేసే శక్తీ ఉంది’ అని అంటూ చేతి లోని కెమెరా తీసుకుని వాటిని షూట్ చేస్తూ ఏదో పుస్తకం రాసుకుంటూ ఒక గంట గడిపేసాడు శేఖర్. ఆ గంట తరువాత ఇంకో ప్రదేశానికి వెళ్దాం అన్నాడు కాంతామణి తో. కాంతామణి అక్కడికి దగ్గరలోని ఒక నది గురించి చెప్పింది.
‘సర్! ఇక్కడ ఒక నది ఉంది. దానిలో నీళ్ళు చాల స్వచ్చం గా వుంటాయి. ఆ నీళ్ళు తాగితే మనకి ఎంతో హుషారుగా వుంటుంది. చూద్దురు గాని రండి’ అని చెప్పి అతన్ని అక్కడి నుంచి ఒక దిక్కు కేసి తీసుకుని వెళ్ళింది. అక్కడ ఒక చిన్న నది పాయ పయిన వున్న కొండల నుంచి ప్రవహిస్తూ పోతుంది. ఆ నదిలో చూస్తుంటే నడుము లోతులో వున్న కింద భాగం కూడా స్పష్టం గా కని పిస్తుంది. ఆ నదిని చోసిన వెంటనే శేఖర్ కి అక్కడ స్నాన మాడాలని పించింది. అనుకున్న వెంటనే తన గుడ్డలు అన్నే విప్పి వొంటి మీద ఒక డ్రాయర్ మాత్రం ఉంచుకుని ఆ నది లోకి దూకేసాడు. ఆ నీళ్ళు కొంచెం గోరు వెచ్చగా గా వున్నాయి. అతనికి చాలా బాగున్నాయి అనిపించింది. అతన్ని చూసిన కాంతమని తన గుడ్డలు అలాగే ఉంచుకుని ఆ నదిలోకి దిగింది. ఆ నది లో కి దిగిన తరువాత మెడ వరకు మునిగి తన వొంటి మీద వున్న ఒక్కక్క గుడ్డ తీసి వడ్డుకి విసిరింది. ఆ విధంగా అన్ని గుడ్డలూ విసిరి బోసి గుద్దలతో ఆ నదిలో ఈదులాడ సాగింది. ఇది గమనించిన శేఖర్ ఈద సాగాడు ఒక పక్కగా ఆమెని చూస్తూ.
ఆమె నగ్న అందాన్ని ఆ స్వచ్చ మయిన నీరు ఏమాత్రం కవర్ చెయ్య లేక పోతుంది. ఆమె కురులు నల్లటి మేఘాల లాగ ఆ నీటి మీద పరుచుకుని వున్నాయి. ఆమె అద్భుత సౌందర్యం కళ్ళకి కట్టి నట్టుగా కనపడుతుంది. ఆమె ఒక సారి బారలు వేస్తూ ఈదుతుంది ఒక సారి వెల్లికిలా తిరిగి వెనుక నుంచి ఈదుతుంది. ఆమె బారలు వేస్తూ ఈడుతుంటే నీళ్ళ లో ఆమె గుద్దలు సమున్నత శిఖరాల మాదిరి వున్నాయి. ఆమె గుద్దల సందులోకి పోయి వచ్చే నీరు ఆమె కి గిలిగింతలు పెడుతుంది. ఆమె నున్నని వీపు భాగం కసేక్కిస్తుంది. ఆమె చామన ఛాయా శరీరం తేనె రంగులో మెరిసి పోతుంది ఆ నీరెండలో.. ఆమె వెల్లికిలా తిరిగి ఈదు తున్నప్పుడు సమున్నత మయిన ఆమె శిఖరాలు వాటి మీద ముచికలూ కసిగా, పొగరుగా చూస్తున్నాయి తమని పిసికి లొంగ తీసుకునే మొనగాడు ఎవరయినా వుంటే రమ్మనేట్టు. ఆమె చనులు చెరో పర్వతం లాగా వున్నాయి గట్టిగా గుండ్రం గా అదిరి పొయ్యే షేప్ లో.
ఆమె ఆ నీటిలో కాసేపు ఈదుతుంది.. కాసేపు నీటిలో అలాగా తేలుతూ ఆడు కుంటుంది. ఆ నది, ఆమె నగ్న దేహం తనకే సొంత మన్నట్టు ఆమె చుట్టూ చేరి పూర్తిగా ఆక్రమించుకుని అల్లెసుకుని ఉంది. ఆమె వేసే బారలకి, ఆ అడవి గాలికీ ఆ నీటి అలలు ఆమె తొడల సందులో కి పొయ్యి ఆమె యోని లోపలకి లో లోపలి కి వెళ్లి ఆమె మదన కీలని కసిగా పలకరించి వస్తున్నాయో ఏమో ఆమె చను మొనలు సూదంటు రాయిలా మారి వున్నాయి. ఆమె కళ్ళు మూసుకుని తన చేతిని కసిగా తన తొడల సందులో పెట్టుకుని గిలి గిచ్చ కాయ ఆడుకుంటూ సెక్సీ గా మూల్గుతుంది. అంత వరకూ ఆమెని గమనిస్తూ వున్న శేఖర్ ఆమెని సమీపించాడు నిశ్సబ్దంగా ఈదుతూ..అతని లంబం కింద డ్రాయర్ లో కసేక్కి కొట్టుకుంటుంది ఆ తడి డ్రాయర్ లోనే. ఆమెని చూస్తూ వుంటే నిలువునా ఆమె మీద ఎక్కి కసిగా తన రూళ్ళ కర్రని ఆమె తొడల సందులో దూర్చాలని ఉంది అతనికి.
మెల్లిగా కళ్ళు మూసుకుని వెల్లికిలా ఈదుతూ తన చేతి వేళ్ళతో పూకులో కేలుక్కుంటున్న కాంతమని ని సమీ పించి ఆమెని తాకే టట్టు నిల బడ్డాడు ఆ నీళ్ళ లోనే శేఖర్. ఆమె నీటి మీద తేలియాడుతూ అతని ని డీ కొట్టింది. ఆ కొట్టడం కొట్టడం ఆమె మో చేయి వెళ్లి అతని నిగిడిన లంభం మీద తగిలింది డ్రాయర్ మీద. ఆ నులువేచ్చటి నీటిలో అది ఆమెకి ఇంకా వేడిగా తగిలింది. దాని సురుకు తగిలిన ఆమె ఏమాత్రం బెరుకు లేకుండా దాన్ని బయటికి లాగింది అతని చెడ్డీలో చెయ్యి పెట్టి. అది చిన్న సయిజు నల్ల త్రాచు లాగ అనిపించింది ఆమెకి. దాని ని బయటికి లాగి ఆ నీళ్ళల్లో నే సవర తియ్య సాగింది కాంతామణి. అతనికి అప్పటి వరుకూ వున్న భయం పొయ్యి ఆమె సల్ల మీద పడ్డాడు ఒక్క సారిగా..
(ఇంకా ఉంది)

0 comments:

Post a Comment